In de jaren 50 zat ik (Nico Drost) op de Paul Krugerschool in Den Haag bij meester P. (Piet) dVries    (1906 -1977) in de klas met ongeveer  vijftig andere kinderen. De leerlingen van de hele school  noemden hem "Pa de Vries". Hij was een zeer markante  onderwijzer, die zijn leerlingen in die volksbuurt meer wilde meegeven dan  rekenen en taal.  Hij liet ons kennismaken met o.a. de schilders  Rembrandt, Frans  Hals en Vermeer. Achter in zijn  klas lagen  platen over natuur en kunst. Hij ging naar  boekwinkels  voor verlopen kalenders. Op zijn tafel voor de klas stond een  boeket zel geplukte bloemen en bloeiende grassen. Iedere morgen stonden de schoolborden volgeschreven met beschouwelijke teksten, die de leerlingen  bij binnenkomst in het lokaal moesten lezen.Soms liet hij ons een eigen gedicht overschrijven. Jaren later ontdekte ik dat hij er honderden heeft geschreven. Om ook anderen hiervan te laten genieten, heb ik toen een bundeltje gedichten samengesteld in overleg met zijn zoon.

 Het (wandel)motto van deze betrokken onderwijzer en   natuurliefhebber was: 

 

    Wie veel wil zien, moet langzaam gaan;

   wie meer wil zien, moet blijven staan.

   Ga 's rustig zitten; dan ontdek je

   de schatten van één enkel plekje.